رفتن به محتوای اصلی
استادعلی ایمانی

خطبه هفتاد و دوم

جلسه سوم

فهرست دوره
خطبه اول۱۷ جلسه
  1. جلسه اول۵۲:۳۸
  2. جلسه دوم۱:۲۲:۵۴
  3. جلسه سوم۵۴:۵۰
  4. جلسه چهارم۴۰:۳۱
  5. جلسه پنجم۴۴:۵۹
  6. جلسه ششم۵۵:۰۹
  7. جلسه هفتم۴۸:۱۷
  8. جلسه هشتم۴۸:۰۱
  9. جلسه نهم۴۳:۰۱
  10. جلسه دهم۴۴:۳۵
  11. جلسه یازدهم۴۹:۵۱
  12. جلسه دوازدهم۴۵:۲۶
  13. جلسه سیزدهم۵۲:۱۴
  14. جلسه چهاردهم۵۳:۲۵
  15. جلسه پانزدهم۵۱:۲۸
  16. جلسه شانزدهم۴۷:۰۵
  17. جلسه هفدهم۴۲:۱۲
خطبه دوم۴ جلسه
  1. جلسه اول۴۵:۳۲
  2. جلسه دوم۵۳:۰۲
  3. جلسه سوم۵۰:۱۴
  4. جلسه چهارم۳۹:۳۶
خطبه سوم۱۰ جلسه
  1. جلسه اول۴۹:۴۱
  2. جلسه دوم۴۳:۵۵
  3. جلسه سوم۴۶:۰۱
  4. جلسه چهارم۴۴:۵۰
  5. جلسه پنجم۴۵:۰۴
  6. جلسه ششم۵۱:۴۳
  7. جلسه هفتم۴۵:۵۷
  8. جلسه هشتم۴۴:۵۱
  9. جلسه نهم۵۱:۲۸
  10. جلسه دهم۴۳:۱۲
خطبه چهارم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۴۶:۰۶
خطبه پنجم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۵۲:۵۵
خطبه ششم و هفتم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۳۹:۵۵
خطبه هشتم، نهم و دهم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۴۲:۴۶
خطبه یازدهم و دوازدهم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۵۱:۵۱
خطبه سیزدهم و چهاردهم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۵۲:۰۲
خطبه پانزدهم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۵۳:۱۷
خطبه شانزدهم۴ جلسه
  1. جلسه اول۵۰:۵۱
  2. جلسه دوم۵۳:۰۳
  3. جلسه سوم۵۸:۵۰
  4. جلسه چهارم۵۱:۰۳
خطبه هفدهم۳ جلسه
  1. جلسه اول۴۸:۰۴
  2. جلسه دوم۴۸:۵۷
  3. جلسه سوم۴۳:۳۶
خطبه هجدهم۲ جلسه
  1. جلسه اول۴۸:۰۱
  2. جلسه دوم۴۶:۳۱
خطبه نوزدهم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۴۵:۳۸
خطبه بیستم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۴۸:۰۶
خطبه بیست و یکم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۱:۰۰:۵۹
خطبه بیست و دوم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۴۰:۵۲
خطبه بیست و سوم۳ جلسه
  1. جلسه اول۵۵:۰۰
  2. جلسه دوم۴۲:۵۶
  3. جلسه سوم۳۹:۵۲
خطبه بیست و چهارم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۴۸:۱۷
خطبه بیست و پنجم۲ جلسه
  1. جلسه اول۴۲:۱۳
  2. جلسه دوم۴۱:۳۲
خطبه بیست و ششم۳ جلسه
  1. جلسه اول۵۱:۱۵
  2. جلسه دوم۵۰:۵۴
  3. جلسه سوم۴۰:۰۵
خطبه بیست و هفتم۵ جلسه
  1. جلسه اول۴۲:۱۲
  2. جلسه دوم۴۲:۵۳
  3. جلسه سوم۴۰:۰۷
  4. جلسه چهارم۲۵:۳۴
  5. جلسه پنجم۴۵:۳۵
خطبه بیست و هشتم۳ جلسه
  1. جلسه اول۵۱:۵۵
  2. جلسه دوم۵۵:۴۹
  3. جلسه سوم۳۷:۳۳
خطبه بیست و نهم۲ جلسه
  1. جلسه اول۴۲:۴۸
  2. جلسه دوم۳۱:۳۶
خطبه سی‌ام۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۴۷:۰۹
خطبه سی و یکم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۳۳:۴۱
خطبه سی و دوم۳ جلسه
  1. جلسه اول۵۵:۰۷
  2. جلسه دوم۴۷:۲۹
  3. جلسه سوم۱:۰۰:۲۹
خطبه سی و سوم۲ جلسه
  1. جلسه اول۵۰:۱۷
  2. جلسه دوم۴۵:۵۴
خطبه سی و چهارم۲ جلسه
  1. جلسه اول۵۷:۰۳
  2. جلسه دوم۵۵:۰۴
خطبه سی پنجم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۵۲:۱۴
خطبه سی و ششم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۳۷:۵۵
خطبه سی و هفتم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۴۱:۲۲
خطبه سی و هشتم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۴۰:۰۶
خطبه سی و نهم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۲۶:۲۵
خطبه چهلم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۳۵:۵۹
خطبه چهل و یکم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۴۹:۰۵
خطبه چهل و دوم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۴۶:۴۴
خطبه چهل و سوم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۳۶:۱۶
خطبه چهل و چهارم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۲۶:۲۳
خطبه چهل و پنجم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۳۸:۱۷
خطبه چهل و ششم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۳۶:۵۱
خطبه چهل و هفتم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۴۱:۰۴
خطبه چهل و هشتم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۳۸:۱۵
خطبه چهل و نهم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۵۸:۴۸
خطبه پنجاهم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۴۲:۲۲
خطبه پنجاه و یکم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۳۳:۱۴
خطبه پنجاه و دوم۲ جلسه
  1. جلسه اول۴۴:۰۵
  2. جلسه دوم۲۵:۵۳
خطبه پنجاه و سوم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۳۲:۲۹
خطبه پنجاه و چهارم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۲۴:۰۷
خطبه پنجاه و پنجم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۳۱:۵۷
خطبه پنجاه و ششم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۳۶:۳۵
خطبه پنجاه و هفتم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۵۰:۰۰
خطبه پنجاه و هشت و پنجاه و نهم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۵۲:۴۴
خطبه شصت و شصت و یکم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۳۶:۱۵
خطبه شصت و دوم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۳۰:۵۵
خطبه شصت و سوم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۳۴:۳۲
خطبه شصت و چهارم۳ جلسه
  1. جلسه اول۴۲:۱۲
  2. جلسه دوم۲۷:۰۴
  3. جلسه سوم۳۵:۳۱
خطبه شصت و پنجم۲ جلسه
  1. جلسه اول۱:۰۳:۴۴
  2. جلسه دوم۴۰:۵۷
خطبه شصت و ششم۲ جلسه
  1. جلسه اول۳۳:۵۶
  2. جلسه دوم۳۹:۵۳
خطبه شصت و هفتم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۳۸:۳۲
خطبه شصت و هشتم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۴۰:۱۱
خطبه شصت و نهم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۳۵:۰۶
خطبه هفتادم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۳۹:۴۷
خطبه هفتاد و یکم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۴۵:۵۲
خطبه هفتاد و دوم۳ جلسه
  1. جلسه اول۴۷:۴۲
  2. جلسه دوم۳۹:۳۴
  3. جلسه سوم۳۴:۴۴
خطبه هفتاد و سوم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۴۳:۵۵
خطبه هفتاد و چهارم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۳۰:۳۷
خطبه هفتاد و پنجم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۴۹:۴۹
خطبه هفتاد و ششم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۵۳:۵۳
خطبه هفتاد و هفتم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۴۰:۱۷
خطبه هفتاد و هشتم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۵۱:۲۵
خطبه هفتاد و نهم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۲۸:۳۹
خطبه هشتادم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۵۳:۱۷
خطبه هشتاد و یکم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۴۹:۵۰
خطبه هشتاد و دوم۱ جلسه
  1. جلسه اول(تنها جلسه)۱:۰۳:۵۵
خطبه هشتاد و سوم۱۶ جلسه
  1. جلسه اول۴۸:۰۴
  2. جلسه دوم۳۸:۴۵
  3. جلسه سوم۴۰:۳۱
  4. جلسه چهارم۳۴:۰۳
  5. جلسه پنجم۴۸:۲۰
  6. جلسه ششم۳۲:۴۴
  7. جلسه هفتم۴۹:۴۷
  8. جلسه هشتم۳۹:۳۲
  9. جلسه نهم۳۶:۱۱
  10. جلسه دهم۴۵:۴۶
  11. جلسه یازدهم۴۸:۰۱
  12. جلسه دوازدهم۴۳:۲۴
  13. جلسه سیزدهم۴۴:۴۰
  14. جلسه چهاردهم۳۶:۵۷
  15. جلسه پانزدهم۴۴:۵۹
  16. جلسه شانزدهم۴۴:۵۵

شنیدن جلسه

0:0034:44

أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم. الحمد لله رب العالمين، والصلاة والسلام على أشرف الأنبياء والمرسلين، حبيب قلوب الصادقين، أبي‌القاسم المصطفى محمد. اللهم صلّ على محمد وآل محمد، وعلى أهل بيته الطيبين الطاهرين، واللعن الدائم على أعدائهم أجمعين.

دعای امیرالمؤمنین (ع) برای پیامبر اکرم (ص)

در این جلسه، بخش سوم و پایانی خطبه ۷۲ نهج‌البلاغه را می‌خوانیم. در جلسه نخست، به‌عنوان مقدمه، درباره توجه به خداوند متعال سخن گفتیم؛ خدایی که زمین را گسترش داده، آسمان‌ها را نگه داشته و انسان‌ها را آفریده است. در جلسه دوم نیز دعای امیرالمؤمنین (ع) برای پیامبر اکرم (ص) را خواندیم و به بیست‌وپنج صفت و ویژگی آن حضرت اشاره کردیم.

در این بخش، امیرالمؤمنین (ع) دو دعای جامع دارند: دعایی برای وجود مقدس پیامبر اسلام، حضرت محمد (ص)، و دعایی برای خود و ما، تا در معیت پیامبر باشیم.

دعای نخست، دعایی جامع برای پیامبر اکرم (ص) است:

اللَّهُمَّ افْسَحْ لَهُ مُفْسَحًا فِي ظِلِّكَ، وَاجْزِهِ مُضَاعَفَاتِ الْخَيْرِ مِنْ فَضْلِكَ، وَأَعْلِ عَلَى بِنَاءِ الْبَانِينَ بِنَاءَهُ، وَأَكْرِمْ لَدَيْكَ مَنْزِلَتَهُ، وَأَتْمِمْ لَهُ نُورَهُ، وَاجْزِهِ مِنِ ابْتِعَاثِكَ لَهُ مَقْبُولَ الشَّهَادَةِ، مَرْضِيَّ الْمَقَالَةِ، ذَا مَنْطِقِ عَدْلٍ، وَخُطْبَةِ فَصْلٍ.

نهج‌البلاغه، خطبه ۷۲

وجود مقدس پیامبر، وجودی است که جهان خلقت برای او آفریده شده است. پیامبر اکرم (ص) علت غایی جهان خلقت است. در حدیث قدسی آمده است:

يَا أَحْمَدُ، لَوْلَاكَ لَمَا خَلَقْتُ الْأَفْلَاكَ، وَلَوْلَا عَلِيٌّ لَمَا خَلَقْتُكَ، وَلَوْلَا فَاطِمَةُ لَمَا خَلَقْتُكُمَا.

خداوند متعال

«لولاك لما خلقت الأفلاك»؛ ای رسول خدا، اگر تو نبودی، افلاکی وجود نداشت. این سخن به فلسفه آفرینش جهان خلقت اشاره دارد و جایگاه پیامبر اکرم (ص)، امیرالمؤمنین (ع) و حضرت فاطمه زهرا (س) را بیان می‌کند. البته این‌که این چه نوع خلقتی است، بحثی جداگانه دارد.

پیامبر اکرم (ص) و ائمه (ع) پیش از خلقت مادی خود در این جهان، خلقتی نورانی داشته‌اند. در خطبه نخست نهج‌البلاغه درباره آفرینش آسمان‌ها و زمین سخن گفتیم. کسی می‌تواند کیفیت آفرینش آسمان‌ها و زمین را بیان کند که ناظر بر آن بوده باشد. امیرالمؤمنین (ع) در آن خطبه، کیفیت خلقت آسمان و زمین را بیان می‌فرمایند؛ پس ایشان پیش از آدم و پیش از آفرینش آسمان‌ها و زمین وجود داشته‌اند و آن‌ها را دیده‌اند.

پیامبر اکرم (ص)، امیرالمؤمنین (ع)، حضرت زهرا (س) و همه ائمه (ع) پیش از حضرت آدم وجود داشته‌اند، اما نه با وجود مادی؛ بلکه با وجود نورانی. وجود مادی آنان بعداً در صلب آدم قرار گرفت و از نسل آدم پدید آمدند. در آن نسل‌ها نیز پدرانی موحد بودند. خلقت نورانی آنان پیش از فرشتگان و پیش از آسمان‌ها و زمین بوده است. در حدیثی آمده است:

أَوَّلُ مَا خَلَقَ اللَّهُ نُورِي.

نخستین چیزی که خداوند آفرید، نور من بود.

پیامبر اکرم (ص)

پس همه ائمه معصومین (ع) و پیامبر اکرم (ص) انواری بودند که گرد عرش الهی حضور داشتند و بر آفرینش آسمان و زمین ناظر بودند. آنان یک خلقت نورانی دارند و یک خلقت مادی؛ خلقت مادی‌شان از صلب آدم است. درباره این مسئله، آیات قرآن و روایات بسیاری وجود دارد و بحث مفصلی می‌طلبد.

حدیث قدسی می‌فرماید: «لولاك لما خلقت الأفلاك»؛ اگر وجود کامل و نازنین پیامبر نبود، افلاکی وجود نداشت. امیرالمؤمنین (ع) که خود نیز خلقتی نورانی داشته‌اند، برای پیامبر دعا می‌کنند و در این دعا شش درخواست را مطرح می‌فرمایند.

شش درخواست برای پیامبر اکرم (ص)

نخست می‌فرمایند: «اللهم افسح له مفسحاً في ظلك». «ظل» به معنای سایه است و «فسحه» به معنای گشایش و وسعت. یعنی خدایا، در سایه لطف و عنایت خود جایگاهی وسیع برای پیامبر بگشا.

درخواست دوم این است: «واجزه مضاعفات الخير من فضلك». خدایا، خیرهای چندبرابر و فراوان را از فضل خود پاداش پیامبر قرار بده.

درخواست سوم چنین است: «وأعل على بناء البانين بناءه». پیامبر اکرم (ص) به بنیانی تشبیه شده‌اند که بناهای پیشین را برتری می‌بخشد. پیامبران گذشته، مانند حضرت موسی (ع)، بناهایی بودند که بنیاد دین خود را بنا کردند؛ حضرت عیسی (ع) نیز بنیاد دین مسیحیت را گذاشت. پیامبر اسلام (ص) بنیان‌گذار بنای اسلام است. امیرالمؤمنین (ع) دعا می‌کنند که خدایا، بنای پیامبر، یعنی اسلام، را از همه بناهای دیگر برتر قرار بده.

در روایتی آمده است:

الْإِسْلَامُ يَعْلُو وَلَا يُعْلَى عَلَيْهِ.

اسلام برتری می‌یابد و چیزی بر آن برتری نمی‌یابد.

پیامبر اکرم (ص)

اسلام از یهودیت و مسیحیت برتر است. پیامبر اکرم (ص) آخرین پیامبر و دین ایشان آخرین دین است؛ پس بنای اسلام نیز آخرین بناست. امیرالمؤمنین (ع) دعا می‌کنند که خدایا، بنای پیامبر را از همه بناها برتر قرار بده.

درخواست چهارم این است: «وأكرم لديك منزلته». خدایا، منزلت و مقام پیامبر را در پیشگاه خود گرامی‌ترین و برترین مقام قرار بده. در قرآن از مقام محمود سخن گفته شده است؛ مقامی ستوده که برترین مقام است.

درخواست پنجم: «وأتمم له نوره». نور مقدس پیامبر را به کمال برسان و کامل‌ترین نور قرار بده؛ نوری که جهان خلقت با آن منور شود.

درخواست ششم: «واجزه من ابتعاثك له مقبول الشهادة مرضي المقالة». «ابتعاث» از باب افتعال است و به معنای برگزیده و مبعوث‌شده است. امیرالمؤمنین (ع) می‌فرمایند: خدایا، پیامبر برگزیده خود را به پاس برانگیختنت، پاداش بده؛ شهادتی پذیرفته و گفتاری مورد رضایت. یکی از مقام‌هایی که خداوند به پیامبر عنایت کرده، مقام شفاعت است. پیامبر شفیع امت‌اند؛ پس خدایا، شهادتی مقبول و شفاعتی مورد رضایتت به او عطا کن.

«ذا منطق عدل» یعنی پیامبر دارای گفتاری عادلانه است و در سخن ایشان هیچ ستم و خروجی از حق نیست. «خطبة فصل» را می‌توان به دو صورت خواند: اگر «خِطبة» باشد، به ویژگی‌هایی اشاره دارد که حق را از باطل جدا می‌کند؛ رفتار و کردار پیامبر چنین است. اگر «خُطبة» باشد، یعنی سخنان پیامبر حق را از باطل جدا می‌سازد.

این شش درخواست، دعای امیرالمؤمنین (ع) برای پیامبر اکرم (ص) است و در عین حال، شیوه دعا کردن را نیز به ما می‌آموزد. وقتی می‌خواهیم برای کسی دعا کنیم، خوبی‌ها و ویژگی‌های نیک او را در نظر بگیریم و با توجه به آن‌ها از خدا بخواهیم پاداشی به او عطا کند، ثوابی نصیبش کند یا حاجتش را برآورده سازد. امیرالمؤمنین (ع) ابتدا خدا را مطرح می‌کنند، سپس ویژگی‌های پیامبر را بیان می‌فرمایند و بر پایه آن ویژگی‌ها برای ایشان دعا می‌کنند. این دعا، هم آموزش صلوات فرستادن بر پیامبر است و هم آموزش دعا کردن برای دیگران.

دعای امیرالمؤمنین (ع) برای همراهی با پیامبر

دعای دوم برای خود امیرالمؤمنین (ع) و ماست:

اللَّهُمَّ اجْمَعْ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ فِي بَرْدِ الْعَيْشِ، وَقَرَارِ النِّعْمَةِ، وَمُنَى الشَّهَوَاتِ، وَأَهْوَاءِ اللَّذَّاتِ، وَرَخَاءِ الدَّعَةِ.

«اللهم اجمع بيننا وبينه»؛ خدایا، میان ما و پیامبر جمع کن. مقصود این است که خدایا، ما را با پیامبر همراه ساز. این همراهی در بهشت خواهد بود؛ پیامبر در دوره‌ای از زمان در میان مردم بودند و اکنون دست ما از ایشان کوتاه است.

امیرالمؤمنین (ع) برای بهشت هفت ویژگی برمی‌شمارند؛ ویژگی‌هایی که در دنیا جمع نیستند و در بهشت فراهم‌اند.

نخست، «في برد العيش»؛ زندگی خوش. «برد» به معنای خنکی است و منظور، زندگی خوش و دلپذیر است. زندگی دنیا آمیخته‌ای از خوشی و ناخوشی است؛ زندگی خوشِ بی‌آمیختگی در بهشت است.

دوم، «قرار النعمة»؛ جایگاهی که نعمت در آن پایدار است. نعمت‌های دنیا ثبات ندارند و گاهی هستند و گاهی نیستند؛ اما نعمت بهشت برقرار و پایدار است.

سوم، «منى الشهوات»؛ جایگاهی که انسان به خواسته‌ها و آرزوهای خود می‌رسد. خداوند در وجود انسان خواسته‌های گوناگون قرار داده است، اما انسان در دنیا گاهی به آن‌ها می‌رسد و گاهی نمی‌رسد. در بهشت، انسان به خواسته‌های خود می‌رسد. در قرآن آمده است:

﴿ فِيهَا مَا تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ ﴾

در بهشت هرچه نفس‌ها بخواهند، فراهم است.

سوره زخرف، آیه ۷۱

در دنیا انسان به همه خواسته‌هایش نمی‌رسد، اما در بهشت به آنچه می‌خواهد می‌رسد.

چهارم، «أهواء اللذات»؛ خواسته‌هایی که انسان از آن‌ها لذت می‌برد. انسان خواسته‌های نفسانی فراوانی دارد، اما در دنیا از بسیاری از آن‌ها لذت نمی‌برد. در بهشت، خواسته‌هایی که موجب لذت‌اند فراهم است.

پنجم، «رخاء الدعة»؛ جایگاهی فراخ و آسوده که تنگی و فشار در آن نیست. این آسایش در برابر جهنم است؛ جایی که آن‌قدر تنگ است که دوزخیان بر یکدیگر فشار می‌آورند و از هم می‌خواهند برایشان جا باز کنند، چون در مضیقه‌اند.

گشایش و آسایش بهشت به‌گونه‌ای است که انسان هیچ تنگنایی احساس نمی‌کند؛ بهشتی که در برابر جهنم است. در قرآن آمده است:

﴿ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ ﴾

بهشتی که پهنای آن به اندازه آسمان‌ها و زمین است.

سوره آل‌عمران، آیه ۱۳۳

این تعبیر برای آن است که انسان وسعت بهشت را تصور کند. بهشت آن‌قدر گسترده است که انسان در آن احساس تنگی نمی‌کند و از آسایش برخوردار است.

ششم: نهایت آرامش

ششمین ویژگی بهشت «منتهى الطمأنينة» است؛ یعنی آرامشی در نهایت کمال.

هفتم: هدیه‌های کرامت

هفتمین ویژگی آن است که خداوند متعال در این جایگاه، هدیه‌های گوناگون و کرامت‌های خود را به انسان عطا می‌کند. «تُحَف» جمع «تحفه» و به معنای هدیه است؛ پس «تحف الكرامة» یعنی هدیه‌هایی که خداوند از روی کرامت و بخشندگی عطا می‌کند.

پس خداوندا، میان ما و پیامبر بزرگوار اسلام در بهشتی که این هفت ویژگی را دارد، جمع کن: خنکی و گوارایی زندگی، جایگاه نعمت، رسیدن به خواسته‌ها، لذت‌های خواستنی، گشایش و آسایش، نهایت آرامش و هدیه‌های کرامت.

این دو دعا را امیرالمؤمنین (ع) درباره پیامبر بزرگوار اسلام فرموده‌اند. امیدواریم این دعاها درباره پیامبر (ص) حتماً مستجاب باشد و درباره همه ما نیز، ان‌شاءالله، به اجابت برسد.

وَصَلَّى اللَّهُ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ.

@@MDX-END@@