مرکزی مواد پر جائیں
استادعلی ایمانی

خطبه بہتر

جلسه سوم

کورس کی فہرست
پہلا خطبہ17 نشستیں
  1. پہلی نشست52:38
  2. دوسرا جلسہ1:22:54
  3. تیسرا جلسہ54:50
  4. چوتھا جلسہ40:31
  5. پانچویں نشست44:59
  6. چھٹی نشست55:09
  7. جلسه هفتم48:17
  8. جلسه هشتم48:01
  9. جلسه نهم43:01
  10. جلسه دهم44:35
  11. جلسه یازدهم49:51
  12. جلسه دوازدهم45:26
  13. جلسه سیزدهم52:14
  14. جلسه چهاردهم53:25
  15. جلسه پانزدهم51:28
  16. جلسه شانزدهم47:05
  17. جلسه هفدهم42:12
دوسرا خطبہ4 نشستیں
  1. جلسه اول45:32
  2. جلسه دوم53:02
  3. جلسه سوم50:14
  4. جلسه چهارم39:36
خطبہ سوم10 نشستیں
  1. جلسه اول49:41
  2. جلسه دوم43:55
  3. جلسه سوم46:01
  4. جلسه چهارم44:50
  5. جلسه پنجم45:04
  6. جلسه ششم51:43
  7. جلسه هفتم45:57
  8. جلسه هشتم44:51
  9. جلسه نهم51:28
  10. جلسه دهم43:12
خطبہ چہارم1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)46:06
پانچواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)52:55
چھٹا اور ساتواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)39:55
آٹھویں، نویں اور دسویں خطبے1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)42:46
خطبۂ گیارہویں اور بارہویں1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)51:51
تیرہویں اور چودہویں خطبے1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)52:02
پندرہویں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)53:17
سولہویں خطبہ4 نشستیں
  1. جلسه اول50:51
  2. جلسه دوم53:03
  3. جلسه سوم58:50
  4. جلسه چهارم51:03
سترہویں خطبہ3 نشستیں
  1. جلسه اول48:04
  2. جلسه دوم48:57
  3. جلسه سوم43:36
خطبۂ اٹھارہویں2 نشستیں
  1. جلسه اول48:01
  2. جلسه دوم46:31
انیسویں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)45:38
بیسویں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)48:06
اکیسواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)1:00:59
بائیسواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)40:52
تیئیسواں خطبہ3 نشستیں
  1. جلسه اول55:00
  2. جلسه دوم42:56
  3. جلسه سوم39:52
چوبیسواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)48:17
پچیسواں خطبہ2 نشستیں
  1. جلسه اول42:13
  2. جلسه دوم41:32
چھبیسواں خطبہ3 نشستیں
  1. جلسه اول51:15
  2. جلسه دوم50:54
  3. جلسه سوم40:05
خطبه ستائیسواں5 نشستیں
  1. جلسه اول42:12
  2. جلسه دوم42:53
  3. جلسه سوم40:07
  4. جلسه چهارم25:34
  5. جلسه پنجم45:35
اٹھائیسویں خطبہ3 نشستیں
  1. جلسه اول51:55
  2. جلسه دوم55:49
  3. جلسه سوم37:33
انتیسویں خطبہ2 نشستیں
  1. جلسه اول42:48
  2. جلسه دوم31:36
تیسویں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)47:09
اکتیسویں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)33:41
بتیسویں خطبہ3 نشستیں
  1. جلسه اول55:07
  2. جلسه دوم47:29
  3. جلسه سوم1:00:29
تینتیسواں خطبہ2 نشستیں
  1. جلسه اول50:17
  2. جلسه دوم45:54
چونتیسواں خطبہ2 نشستیں
  1. جلسه اول57:03
  2. جلسه دوم55:04
پینتیسویں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)52:14
خطبه نمبر ۳۶1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)37:55
سینتیسویں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)41:22
اڑتیسویں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)40:06
انتالیسواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)26:25
چالیسواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)35:59
اکتالیسواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)49:05
بیالیسواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)46:44
تینتالیسواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)36:16
چوالیسواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)26:23
پینتالیسواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)38:17
چھیالیسواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)36:51
سینتالیسواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)41:04
اڑتالیسواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)38:15
انچاسویں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)58:48
پچاسواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)42:22
اکیاونواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)33:14
باونواں خطبہ2 نشستیں
  1. جلسه اول44:05
  2. جلسه دوم25:53
ترپنواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)32:29
چونواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)24:07
پچپنواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)31:57
چھپنواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)36:35
ستاونواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)50:00
اٹھاونواں اور انسٹھواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)52:44
ساٹھواں اور اکسٹھواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)36:15
باسٹھواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)30:55
تریسٹھواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)34:32
چونسٹھواں خطبہ3 نشستیں
  1. جلسه اول42:12
  2. جلسه دوم27:04
  3. جلسه سوم35:31
پینسٹھواں خطبہ2 نشستیں
  1. جلسه اول1:03:44
  2. جلسه دوم40:57
چھاسویں خطبہ2 نشستیں
  1. جلسه اول33:56
  2. جلسه دوم39:53
سڑسٹھواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)38:32
اڑسٹھواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)40:11
انہترواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)35:06
سترواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)39:47
اکہترویں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)45:52
خطبه بہتر3 نشستیں
  1. جلسه اول47:42
  2. جلسه دوم39:34
  3. جلسه سوم34:44
تہترواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)43:55
چوہترواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)30:37
پچھترویں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)49:49
چھہترواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)53:53
ستترواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)40:17
اٹھہترواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)51:25
انا سیواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)28:39
اسّیواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)53:17
اکیاسیواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)49:50
بیاسیواں خطبہ1 نشست
  1. جلسه اول(تنها جلسه)1:03:55
خطبہ تراسی16 نشستیں
  1. پہلا اجلاس48:04
  2. دوسرا اجلاس38:45
  3. تیسرا اجلاس40:31
  4. چوتھی نشست34:03
  5. پانچواں اجلاس48:20
  6. چھٹا اجلاس32:44
  7. ساتواں اجلاس49:47
  8. آٹھواں اجلاس39:32
  9. نواں اجلاس36:11
  10. دسواں اجلاس45:46
  11. گیارہواں اجلاس48:01
  12. بارہویں نشست43:24
  13. تیرہویں نشست44:40
  14. چودھویں نشست36:57
  15. پندرہویں نشست44:59
  16. جلسه شانزدهم44:55

نشست سنیے

0:0034:44

اس نشست کا آڈیو فارسی زبان میں ہے۔

یہ مواد ابھی اردو میں ترجمہ نہیں ہوا، اس لیے اپنی اصل زبان میں دکھایا جا رہا ہے۔

أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم. الحمد لله رب العالمين، والصلاة والسلام على أشرف الأنبياء والمرسلين، حبيب قلوب الصادقين، أبي‌القاسم المصطفى محمد. اللهم صلّ على محمد وآل محمد، وعلى أهل بيته الطيبين الطاهرين، واللعن الدائم على أعدائهم أجمعين.

دعای امیرالمؤمنین (ع) برای پیامبر اکرم (ص)

در این جلسه، بخش سوم و پایانی خطبه ۷۲ نهج‌البلاغه را می‌خوانیم. در جلسه نخست، به‌عنوان مقدمه، درباره توجه به خداوند متعال سخن گفتیم؛ خدایی که زمین را گسترش داده، آسمان‌ها را نگه داشته و انسان‌ها را آفریده است. در جلسه دوم نیز دعای امیرالمؤمنین (ع) برای پیامبر اکرم (ص) را خواندیم و به بیست‌وپنج صفت و ویژگی آن حضرت اشاره کردیم.

در این بخش، امیرالمؤمنین (ع) دو دعای جامع دارند: دعایی برای وجود مقدس پیامبر اسلام، حضرت محمد (ص)، و دعایی برای خود و ما، تا در معیت پیامبر باشیم.

دعای نخست، دعایی جامع برای پیامبر اکرم (ص) است:

اللَّهُمَّ افْسَحْ لَهُ مُفْسَحًا فِي ظِلِّكَ، وَاجْزِهِ مُضَاعَفَاتِ الْخَيْرِ مِنْ فَضْلِكَ، وَأَعْلِ عَلَى بِنَاءِ الْبَانِينَ بِنَاءَهُ، وَأَكْرِمْ لَدَيْكَ مَنْزِلَتَهُ، وَأَتْمِمْ لَهُ نُورَهُ، وَاجْزِهِ مِنِ ابْتِعَاثِكَ لَهُ مَقْبُولَ الشَّهَادَةِ، مَرْضِيَّ الْمَقَالَةِ، ذَا مَنْطِقِ عَدْلٍ، وَخُطْبَةِ فَصْلٍ.

نهج‌البلاغه، خطبه ۷۲

وجود مقدس پیامبر، وجودی است که جهان خلقت برای او آفریده شده است. پیامبر اکرم (ص) علت غایی جهان خلقت است. در حدیث قدسی آمده است:

يَا أَحْمَدُ، لَوْلَاكَ لَمَا خَلَقْتُ الْأَفْلَاكَ، وَلَوْلَا عَلِيٌّ لَمَا خَلَقْتُكَ، وَلَوْلَا فَاطِمَةُ لَمَا خَلَقْتُكُمَا.

خداوند متعال

«لولاك لما خلقت الأفلاك»؛ ای رسول خدا، اگر تو نبودی، افلاکی وجود نداشت. این سخن به فلسفه آفرینش جهان خلقت اشاره دارد و جایگاه پیامبر اکرم (ص)، امیرالمؤمنین (ع) و حضرت فاطمه زهرا (س) را بیان می‌کند. البته این‌که این چه نوع خلقتی است، بحثی جداگانه دارد.

پیامبر اکرم (ص) و ائمه (ع) پیش از خلقت مادی خود در این جهان، خلقتی نورانی داشته‌اند. در خطبه نخست نهج‌البلاغه درباره آفرینش آسمان‌ها و زمین سخن گفتیم. کسی می‌تواند کیفیت آفرینش آسمان‌ها و زمین را بیان کند که ناظر بر آن بوده باشد. امیرالمؤمنین (ع) در آن خطبه، کیفیت خلقت آسمان و زمین را بیان می‌فرمایند؛ پس ایشان پیش از آدم و پیش از آفرینش آسمان‌ها و زمین وجود داشته‌اند و آن‌ها را دیده‌اند.

پیامبر اکرم (ص)، امیرالمؤمنین (ع)، حضرت زهرا (س) و همه ائمه (ع) پیش از حضرت آدم وجود داشته‌اند، اما نه با وجود مادی؛ بلکه با وجود نورانی. وجود مادی آنان بعداً در صلب آدم قرار گرفت و از نسل آدم پدید آمدند. در آن نسل‌ها نیز پدرانی موحد بودند. خلقت نورانی آنان پیش از فرشتگان و پیش از آسمان‌ها و زمین بوده است. در حدیثی آمده است:

أَوَّلُ مَا خَلَقَ اللَّهُ نُورِي.

نخستین چیزی که خداوند آفرید، نور من بود.

پیامبر اکرم (ص)

پس همه ائمه معصومین (ع) و پیامبر اکرم (ص) انواری بودند که گرد عرش الهی حضور داشتند و بر آفرینش آسمان و زمین ناظر بودند. آنان یک خلقت نورانی دارند و یک خلقت مادی؛ خلقت مادی‌شان از صلب آدم است. درباره این مسئله، آیات قرآن و روایات بسیاری وجود دارد و بحث مفصلی می‌طلبد.

حدیث قدسی می‌فرماید: «لولاك لما خلقت الأفلاك»؛ اگر وجود کامل و نازنین پیامبر نبود، افلاکی وجود نداشت. امیرالمؤمنین (ع) که خود نیز خلقتی نورانی داشته‌اند، برای پیامبر دعا می‌کنند و در این دعا شش درخواست را مطرح می‌فرمایند.

شش درخواست برای پیامبر اکرم (ص)

نخست می‌فرمایند: «اللهم افسح له مفسحاً في ظلك». «ظل» به معنای سایه است و «فسحه» به معنای گشایش و وسعت. یعنی خدایا، در سایه لطف و عنایت خود جایگاهی وسیع برای پیامبر بگشا.

درخواست دوم این است: «واجزه مضاعفات الخير من فضلك». خدایا، خیرهای چندبرابر و فراوان را از فضل خود پاداش پیامبر قرار بده.

درخواست سوم چنین است: «وأعل على بناء البانين بناءه». پیامبر اکرم (ص) به بنیانی تشبیه شده‌اند که بناهای پیشین را برتری می‌بخشد. پیامبران گذشته، مانند حضرت موسی (ع)، بناهایی بودند که بنیاد دین خود را بنا کردند؛ حضرت عیسی (ع) نیز بنیاد دین مسیحیت را گذاشت. پیامبر اسلام (ص) بنیان‌گذار بنای اسلام است. امیرالمؤمنین (ع) دعا می‌کنند که خدایا، بنای پیامبر، یعنی اسلام، را از همه بناهای دیگر برتر قرار بده.

در روایتی آمده است:

الْإِسْلَامُ يَعْلُو وَلَا يُعْلَى عَلَيْهِ.

اسلام برتری می‌یابد و چیزی بر آن برتری نمی‌یابد.

پیامبر اکرم (ص)

اسلام از یهودیت و مسیحیت برتر است. پیامبر اکرم (ص) آخرین پیامبر و دین ایشان آخرین دین است؛ پس بنای اسلام نیز آخرین بناست. امیرالمؤمنین (ع) دعا می‌کنند که خدایا، بنای پیامبر را از همه بناها برتر قرار بده.

درخواست چهارم این است: «وأكرم لديك منزلته». خدایا، منزلت و مقام پیامبر را در پیشگاه خود گرامی‌ترین و برترین مقام قرار بده. در قرآن از مقام محمود سخن گفته شده است؛ مقامی ستوده که برترین مقام است.

درخواست پنجم: «وأتمم له نوره». نور مقدس پیامبر را به کمال برسان و کامل‌ترین نور قرار بده؛ نوری که جهان خلقت با آن منور شود.

درخواست ششم: «واجزه من ابتعاثك له مقبول الشهادة مرضي المقالة». «ابتعاث» از باب افتعال است و به معنای برگزیده و مبعوث‌شده است. امیرالمؤمنین (ع) می‌فرمایند: خدایا، پیامبر برگزیده خود را به پاس برانگیختنت، پاداش بده؛ شهادتی پذیرفته و گفتاری مورد رضایت. یکی از مقام‌هایی که خداوند به پیامبر عنایت کرده، مقام شفاعت است. پیامبر شفیع امت‌اند؛ پس خدایا، شهادتی مقبول و شفاعتی مورد رضایتت به او عطا کن.

«ذا منطق عدل» یعنی پیامبر دارای گفتاری عادلانه است و در سخن ایشان هیچ ستم و خروجی از حق نیست. «خطبة فصل» را می‌توان به دو صورت خواند: اگر «خِطبة» باشد، به ویژگی‌هایی اشاره دارد که حق را از باطل جدا می‌کند؛ رفتار و کردار پیامبر چنین است. اگر «خُطبة» باشد، یعنی سخنان پیامبر حق را از باطل جدا می‌سازد.

این شش درخواست، دعای امیرالمؤمنین (ع) برای پیامبر اکرم (ص) است و در عین حال، شیوه دعا کردن را نیز به ما می‌آموزد. وقتی می‌خواهیم برای کسی دعا کنیم، خوبی‌ها و ویژگی‌های نیک او را در نظر بگیریم و با توجه به آن‌ها از خدا بخواهیم پاداشی به او عطا کند، ثوابی نصیبش کند یا حاجتش را برآورده سازد. امیرالمؤمنین (ع) ابتدا خدا را مطرح می‌کنند، سپس ویژگی‌های پیامبر را بیان می‌فرمایند و بر پایه آن ویژگی‌ها برای ایشان دعا می‌کنند. این دعا، هم آموزش صلوات فرستادن بر پیامبر است و هم آموزش دعا کردن برای دیگران.

دعای امیرالمؤمنین (ع) برای همراهی با پیامبر

دعای دوم برای خود امیرالمؤمنین (ع) و ماست:

اللَّهُمَّ اجْمَعْ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ فِي بَرْدِ الْعَيْشِ، وَقَرَارِ النِّعْمَةِ، وَمُنَى الشَّهَوَاتِ، وَأَهْوَاءِ اللَّذَّاتِ، وَرَخَاءِ الدَّعَةِ.

«اللهم اجمع بيننا وبينه»؛ خدایا، میان ما و پیامبر جمع کن. مقصود این است که خدایا، ما را با پیامبر همراه ساز. این همراهی در بهشت خواهد بود؛ پیامبر در دوره‌ای از زمان در میان مردم بودند و اکنون دست ما از ایشان کوتاه است.

امیرالمؤمنین (ع) برای بهشت هفت ویژگی برمی‌شمارند؛ ویژگی‌هایی که در دنیا جمع نیستند و در بهشت فراهم‌اند.

نخست، «في برد العيش»؛ زندگی خوش. «برد» به معنای خنکی است و منظور، زندگی خوش و دلپذیر است. زندگی دنیا آمیخته‌ای از خوشی و ناخوشی است؛ زندگی خوشِ بی‌آمیختگی در بهشت است.

دوم، «قرار النعمة»؛ جایگاهی که نعمت در آن پایدار است. نعمت‌های دنیا ثبات ندارند و گاهی هستند و گاهی نیستند؛ اما نعمت بهشت برقرار و پایدار است.

سوم، «منى الشهوات»؛ جایگاهی که انسان به خواسته‌ها و آرزوهای خود می‌رسد. خداوند در وجود انسان خواسته‌های گوناگون قرار داده است، اما انسان در دنیا گاهی به آن‌ها می‌رسد و گاهی نمی‌رسد. در بهشت، انسان به خواسته‌های خود می‌رسد. در قرآن آمده است:

﴿ فِيهَا مَا تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ ﴾

در بهشت هرچه نفس‌ها بخواهند، فراهم است.

سوره زخرف، آیه ۷۱

در دنیا انسان به همه خواسته‌هایش نمی‌رسد، اما در بهشت به آنچه می‌خواهد می‌رسد.

چهارم، «أهواء اللذات»؛ خواسته‌هایی که انسان از آن‌ها لذت می‌برد. انسان خواسته‌های نفسانی فراوانی دارد، اما در دنیا از بسیاری از آن‌ها لذت نمی‌برد. در بهشت، خواسته‌هایی که موجب لذت‌اند فراهم است.

پنجم، «رخاء الدعة»؛ جایگاهی فراخ و آسوده که تنگی و فشار در آن نیست. این آسایش در برابر جهنم است؛ جایی که آن‌قدر تنگ است که دوزخیان بر یکدیگر فشار می‌آورند و از هم می‌خواهند برایشان جا باز کنند، چون در مضیقه‌اند.

گشایش و آسایش بهشت به‌گونه‌ای است که انسان هیچ تنگنایی احساس نمی‌کند؛ بهشتی که در برابر جهنم است. در قرآن آمده است:

﴿ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ ﴾

بهشتی که پهنای آن به اندازه آسمان‌ها و زمین است.

سوره آل‌عمران، آیه ۱۳۳

این تعبیر برای آن است که انسان وسعت بهشت را تصور کند. بهشت آن‌قدر گسترده است که انسان در آن احساس تنگی نمی‌کند و از آسایش برخوردار است.

ششم: نهایت آرامش

ششمین ویژگی بهشت «منتهى الطمأنينة» است؛ یعنی آرامشی در نهایت کمال.

هفتم: هدیه‌های کرامت

هفتمین ویژگی آن است که خداوند متعال در این جایگاه، هدیه‌های گوناگون و کرامت‌های خود را به انسان عطا می‌کند. «تُحَف» جمع «تحفه» و به معنای هدیه است؛ پس «تحف الكرامة» یعنی هدیه‌هایی که خداوند از روی کرامت و بخشندگی عطا می‌کند.

پس خداوندا، میان ما و پیامبر بزرگوار اسلام در بهشتی که این هفت ویژگی را دارد، جمع کن: خنکی و گوارایی زندگی، جایگاه نعمت، رسیدن به خواسته‌ها، لذت‌های خواستنی، گشایش و آسایش، نهایت آرامش و هدیه‌های کرامت.

این دو دعا را امیرالمؤمنین (ع) درباره پیامبر بزرگوار اسلام فرموده‌اند. امیدواریم این دعاها درباره پیامبر (ص) حتماً مستجاب باشد و درباره همه ما نیز، ان‌شاءالله، به اجابت برسد.

وَصَلَّى اللَّهُ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ.

@@MDX-END@@